Opowieści Nodusia

  Salamandra Salka i Most z Cudzych Uczuć Dawno temu, na skraju Szmaragdowego Lasu, płynął cichy strumień. W jego przejrzystych wodach mieszkała mała salamandra o złocistych plamkach. Miała na imię Salka . Salka była ciekawa świata, odważna i pełna energii. Bardzo lubiła rozmawiać z innymi zwierzętami, ale często wpadała w kłopoty. Nie dlatego, że chciała zrobić komuś przykrość. Po prostu nie rozumiała, co czują inni. Pewnego dnia spotkała małego Jeżyka. – Zobacz, jaki śmieszny masz nos! – zawołała Salka i roześmiała się. Jeżyk nic nie odpowiedział. Opuścił głowę i odszedł. – Ale o co mu chodzi? Przecież tylko żartowałam! – zdziwiła się salamandra. Innym razem Wiewiórka przez cały ranek budowała zapas orzechów. – Chodź się bawić! – zawołała Salka. – Nie mogę, muszę skończyć. Salka przewróciła oczami. – Ale jesteś nudna! Wiewiórka zrobiło się bardzo przykro. Coraz częściej zwierzęta mówiły między sobą: – Salka jest niegrzeczna. – Jest niewrażliwa. – Myśli tylko o sobie. Salamandra s...

  Smok Lodor i Ogród Tysiąca Pomysłów, czyli o tym, że pomysły lubią tych, którzy nie próbują ich złapać Pamiętasz jeszcze Lodora? No pewnie, że pamiętasz. To ten smok, który zamiast ogniem zionął mrozem. Ten sam, z którego śmiały się inne smoki. Ten, który chciał ogrzać zziębniętego wróbla, a niechcący zamroził go na całą zimę. I ten, który uciekł aż na drugi koniec świata, gdzie przez przypadek stworzył Biegun Południowy i odkrył, że to, co całe życie uważał za swoją największą wadę, było komuś bardzo potrzebne. Od tamtej pory wiele się zmieniło. Ale nie myśl sobie, że od razu wszystko zrobiło się łatwe. Skądże znowu. Lodor nadal zionął mrozem. Nadal zamiast rozpalać ogniska robił z kałuż ślizgawki. Nadal zdarzało mu się zamrozić garnek z zupą, kiedy chciał ją tylko ostudzić. Różnica była jedna: już się tego nie wstydził. Ba! Czasem nawet robił to specjalnie. Latem dzieci z pobliskich wiosek przybiegały do jego jaskini. — Lodorze! Zrób lodową górkę! — ...

 Był sobie młody pies husky o imieniu Noduś. Mieszkał w niewielkiej dolinie otoczonej górami i lasami. Uwielbiał odkrywać nowe ścieżki, zadawać pytania i pomagać innym, ale często miał wrażenie, że świat jest zbyt skomplikowany. Kiedy coś mu się nie udawało, zastanawiał się, czy kiedykolwiek stanie się naprawdę odważny i mądry. Nie wiedział jeszcze, że pewnego dnia zostanie Strażnikiem Światów. Pewnego wieczoru, gdy niebo rozświetliły tysiące gwiazd, zauważył niezwykłe zjawisko. Nad starym kamiennym kręgiem unosiły się cztery migoczące świetlne bramy. Z każdej dochodził inny zapach, inna melodia i inna opowieść. Na środku kręgu pojawił się srebrzysty kompas. – Każdy Strażnik Światów najpierw musi zostać Strażnikiem własnego serca – wyszeptał tajemniczy głos. – Aby to osiągnąć, musisz odnaleźć cztery cnoty. Noduś ostrożnie zrobił krok ku pierwszej bramie. Rozdział I. Tajemnica ulicy Baker Street Po drugiej stronie panowała mgła. Kamienne ulice, gazowe latarnie i stukot końskich kop...

Białe Skarpetki Jeżyka Kolczatka W samym środku Leśnej Doliny mieszkał mały jeżyk o imieniu Kolczatek. Był bardzo ciekawy świata, lubił zadawać pytania i próbować nowych rzeczy. Najbardziej jednak lubił... białe skarpetki. Tak, dobrze przeczytaliście. Każdego ranka zakładał mięciutkie, śnieżnobiałe skarpetki, nawet wtedy, gdy inne zwierzęta nosiły brązowe, zielone albo wcale żadnych. Pewnego dnia Lisek zachichotał: – Ale dziwnie wyglądasz! – Wszyscy noszą inne skarpetki – dodała Sroczka. – Powinieneś się trochę wstydzić. Kilka zwierzątek zaczęło się śmiać. Kolczatek spuścił głowę. Spojrzał na swoje białe skarpetki i pomyślał: – Może naprawdę jest ze mną coś nie tak... Następnego dnia zostawił je w domu. Ale chociaż wyglądał tak jak inni, wcale nie był szczęśliwszy. Kilka dni później w Leśnej Szkole odbyły się zajęcia z budowania mostów z patyków. Kolczatek bardzo się starał. Most zawalił się. Zbudował drugi. Ten też się rozpadł. – Ale z ciebie niezdara! – zaśmiał się Kret. – Jak można ...