Opowieści Nodusia

Beni i sekret spokojnego spojrzenia W samym sercu zielonej dżungli mieszkał szympans o imieniu Beni. Nie był ani największy, ani najsilniejszy. Nie skakał najwyżej i nie biegał najszybciej. Zwierzęta mówiły jednak, że posiada niezwykły dar – potrafił znajdować rozwiązania tam, gdzie inni widzieli tylko przeszkody. Pewnego ranka mała małpka Miki usiadła pod wielkim drzewem i rozpłakała się. – Nic mi się nie udaje – szlochała. – Za każdym razem, gdy próbuję dosięgnąć owoców, są za wysoko. Im bardziej się spieszę, tym bardziej się denerwuję. Beni usiadł obok niej. – Opowiedz mi, co zrobiłaś. – Skakałam. Potem skakałam jeszcze wyżej. A później jeszcze szybciej. – I co się stało? – Zmęczyłam się... Beni uśmiechnął się łagodnie. – Czasem największym pomocnikiem nie są szybkie ręce, lecz spokojna głowa. Zaprowadził Miki pod wysokie drzewo. Obok leżały dwie gałęzie. – Spróbuj jeszcze raz – powiedział. Małpka znów zaczęła skakać. – Stop – zatrzymał ją Beni. – Zamknij na chwilę oczy. Weź spokojn...

 Noduś – Strażnik Światów i Cztery Klucze Dobra Pewnej spokojnej nocy Noduś siedział na szczycie Wieży Strażników. Przed nim unosiła się Księga Światów – stara jak czas, pełna opowieści o krainach, w których dobro i zło nieustannie ścierały się ze sobą. Nagle cztery strony księgi rozbłysły jednocześnie. – To nigdy wcześniej się nie zdarzyło... – szepnął Noduś. Na kartach pojawiły się cztery słowa: Sprawiedliwość. Współczucie. Uczciwość. Szacunek. Złoty kompas, który zawsze wskazywał drogę między światami, zaczął obracać się tak szybko, że zamienił się w świetlisty wir. – Ktoś próbuje odebrać mieszkańcom światów ich najcenniejsze wartości – zrozumiał Noduś. – Muszę odnaleźć Cztery Klucze Dobra. I bez chwili zwłoki wkroczył do pierwszego portalu. Rozdział I Strażnik Zielonego Lasu Noduś znalazł się w rozległym lesie. Mieszkańcy żyli w strachu przed bogatym zarządcą zamku, który zabierał im niemal wszystkie plony. – Takie jest prawo! – wołali strażnicy. – Ale czy każde prawo jest spra...

Haru i Skrzydła Tysiąca Zgięć Dawno temu, pośród kwitnących wiśni i gór spowitych poranną mgłą, istniała niezwykła kraina zwana Origami no Kuni – Królestwem Składanego Papieru. Domy miały dachy przypominające złożone wachlarze, mosty wyglądały jak delikatne harmonijki, a mieszkańcy wierzyli, że każda kartka papieru skrywa własnego ducha. W niewielkiej wiosce mieszkał chłopiec o imieniu Haru. Miał dobre serce, wielką wyobraźnię i marzył o tym, by pewnego dnia zostać Strażnikiem Skrzydeł – kimś, kto potrafił tworzyć papierowe ptaki i samoloty niosące ludziom nadzieję. Jednak Haru miał pewien problem. Gdy tylko coś mu się nie udawało, od razu gniotł kartkę i wyrzucał ją do kosza. – Nigdy nie będę tak dobry jak inni... – powtarzał ze smutkiem. Pewnego wieczoru, podczas Święta Latających Lampionów, spotkał staruszka w słomkowym kapeluszu. Był to legendarny Mistrz Akira, o którym mówiono, że potrafi usłyszeć szept papieru. Mistrz podał Haru śnieżnobiałą kartkę. – Ta kartka nie chce być ideal...

    Mały delfin Lazurek i Wielka Pieśń Oceanu Daleko, tam gdzie promienie słońca tańczyły na błękitnych falach, mieszkał mały delfin o imieniu Lazurek . Był najmłodszy w swoim stadzie. Miał błyszczący, srebrzysty grzbiet, ciekawskie oczy i serce pełne pytań. Najbardziej lubił odkrywać nowe zakątki oceanu. Potrafił godzinami obserwować kolorowe ryby, bawić się z żółwiami albo ścigać bańki powietrza wypuszczane przez wieloryby. Jednak była jedna rzecz, której Lazurek jeszcze nie rozumiał. – Dlaczego wszyscy ciągle sobie pomagają? – zapytał kiedyś swoją mamę. – Przecież każdy umie pływać sam. Mama uśmiechnęła się ciepło. – Bo ocean jest piękny właśnie dlatego, że nikt nie jest w nim całkiem sam. Lazurek nie był przekonany. – Ja dam sobie radę. Mama tylko pogładziła go płetwą. – Być może. Ale pewnego dnia przekonasz się, że największa siła nie mieszka w jednej osobie, lecz między tymi, którzy sobie ufają.   Następnego ranka starsze delfiny wypłynęły ...